3 mei:


Vorig jaar ben ik weliswaar meerdere keren bij de Ring geweest, maar geen enkele keer met een racer. De 535 heeft het veld geruimd en dus ga ik dit jaar weer met de good old 205 de Ring op. Vrijdag verse apk erop zonder een enkele opmerking en daarna verse olie, filters en remblokken gemonteerd en hij was er technisch gezien weer klaar voor. Het uiterlijk had ik deze winter al helemaal opgefrist middels een grondig polijstbeurt. Als eigenaar van een detailingbedrijf kan ik het natuurlijk niet maken om met een auto vol met krassen rond te rijden.

Zaterdag bijtijds opgestaan om zodoende tijdig bij de Ring te zijn. Het waren immers de Green Hell Driving Days dus een vroege start leek me wel gewenst. Deze dagen, waarbij de Ring vier aaneengesloten dagen de hele dag open is en waarvoor veel promotie wordt gemaakt, zijn uiteraard niet de rustigste dagen van het jaar. Van Jenna had ik al begrepen dat het donderdag flinke chaos was geweest, maar vrijdag viel het wel weer mee door het matige weer. Een blik op de webcam net iets voor 6.00u stemde mij overigens niet echt hoopvol.

Desondanks toch op tijd weg gegaan om in de Eifel te starten met een kop koffie en wat bijkletsen met Marco op Camping Viktoria Station. Aangezien de X5 vorig jaar t-loss is gereden door een Corsicaan die frontaal op ons reed in een blinde bocht hebben we toen tijdelijk onderstaande V70 gekocht voor 750€. De V70 heeft een half jaar en 15.000 km probleemloos zijn dienst gedaan, maar 1:10 op benzine in combinatie met 30.000 km per jaar is niet ideaal. De V70 op zich beviel prima en toevallig kwam ik voor weinig geld een andere V70 tegen. Dit maal een D5 in de meest luxe Summum uitvoering. Een nieuwer type X5 lonkte ook wel, maar de vaste lasten en het verbruik daarvan zijn toch wel aanzienlijk hoger dan van een V70 D5. Het verschil is zo al snel 300€ per maand en daar kun je ook een heleboel leuke andere dingen van doen. Achter de D5 mag 1.800 kg hangen dus dat leek me ook wel een mooie trekauto voor de racer. Inmiddels is de D5 twee maanden in ons bezit en hebben we er 10.000 km mee afgelegd en hij bevalt uitermate goed. Heerlijk stil, lekker ruim, snel genoeg en met 1:15 ook nog best zuinig voor zo'n enorme bak van 10 jaar oud.

Vandaag de eerste trip Ringwaarts met slechts 1.450 kg erachter. Door de Nivomatdempers achter blijft de auto netjes horizontaal en gaat hij niet op zijn kont hangen. Het koppel van de dieselmotor in combinatie met de mogelijkheid tot handmatig schakelen zorgt er voor dat je ook lekker vlotjes door de heuvels in de Eifel kunt rijden. De kleine buitenspiegels zijn wel even wennen in vergelijking met de Scania-exemplaren die op de X5 zaten.

Eenmaal in Breidscheid rond 8.30u viel het me tijdens het afladen van de auto al op dat er geen verkeer op de Ring reed. 205 volgetankt en op naar boven om daar 1.650€ te betalen voor een jaarkaart. Veel geld, maar al snel rendabel en je vermijdt de enorme drukte boven bij de baan.

Het grasveld tegenover start-finish stond op dit vroege tijdstip al helemaal vol met auto's. Ik ging er vanuit dat ik vandaag maximaal 5 rondes zou rijden door deze enorme drukte en bijbehorende baansluitingen. Navraag bij de aankoop van de jaarkaart leerde dat de baan nog dicht was in verband met een storing in het noodnummer van de Nürburgring. Even later ging hij dan toch open, maar ik had al besloten om niet direct de baan op te gaan. Een kwartiertje later ben ik eens richting de auto gelopen, maar ik ben snel weer omgedraaid. Ondanks dat men het inmiddels beter heeft geregeld qua aan-en afvoer op dat veld door éénrichtingsverkeer in te stellen, was het een enorme chaos om het grasveld af te komen. De rij die nauwelijks vooruit komt (mede door het aanbod van verkeer op de hoofdweg) spreekt boekdelen.

Daar had ik helemaal geen zin in dus tijd om een rondje over de parkeerplaats te lopen en bij de slagbomen te kijken wat voor moois er voorbij komt. De eerste baansluiting zal toch wel niet zo lang op zich laten wachten gezien de enorme drukte dus besloot ik daar maar op te wachten. Ondanks dat ik nog geen enkele ronde heb gereden was ik alweer blij met mijn jaarkaart waardoor je niet in dit soort rijen aan hoeft te sluiten. De parkeerplaas stond weer vol GT3-RS-en in allerlei maten kleuren en allerlei ander leuk spul. Wat een enorme vleugel zit er trouwens op die 3.8! Je kunt er in de binnenspiegel zelfs onderdoor kijken.

Lichtgewicht spul was er ook genoeg bij, maar toch lijkt het me niet ideaal om je racer op onderstaande wijze te vervoeren.

Na een goed half uurtje was het inderdaad al raak en was de eerste baansluiting een feit. Dat gaf mij de ruimte om de auto van het grasveld te rijden en naar Breidscheid te gaan. Het tijdvak 10.00-15.45u is heel kort te beschrijven: zittend in het zonnetje op het terras bij Rainer bijkletsen met gelijkgestemden waaronder Marco, Marcel (x2), Michiel, Friso, Karel, Chris, Tom en Jenna. Op zich natuurlijk gezellig, maar dit was wel heel lang. Er was weer een storing in het noodnummer waarbij er ook geen idee was hoe lang het zou duren voordat alles weer zou functioneren. Het was nog maar de vraag of hij uberhaupt nog open zou gaan. Om 15.45u was daar toch het verlossende signaal, maar de pret was van korte duur. Na drie minuten ging hij alweer dicht door een ongeluk dus ik had niet eens de tijd om tot bij de slagboom te komen. Op naar het terras en geduld hebben dan maar. Karel had een half rondje kunnen rijden, maar vond het genoeg geweest en is weer huiswaarts gekeerd wat voor hem een enkele reis van 4 uur is. Gelukkig ging hij een uurtje later dan toch open en kon ik eindelijk beginnen aan mijn eerste snelle rondje sinds 1,5 jaar.

Het was ook wel te merken dat ik zo lang niet op snelheid op de Ring had gereden. Wat een zenuwachtig karretje is zo'n 205, door het sper trekt hij flink aan het stuur in de bochten om over het enorme lawaai nog maar te zwijgen. Het was echt even in het ritme komen wat helaas niet direct goed ging omdat ik bij het aanremmen tikkende geluiden hoorde. Bij Breidscheid de baan af, op naar de auto en linker voorwiel eraf gehaald. Aan de remmerij was niks te zien, maar de binnenkant van de velg was de boosdoener. Ik had voor en achter gewisseld en door de beperkte ruimte tussen klauw en velg (ca 1 mm) kwam het dunne plaklood iedere keer tegen de velg. Blijkbaar heb ik destijd bij de achtervelgen niet gevraagd om het lood wat meer naar de binnenkant van de velg te plakken. Niet zo handig, maar hier was het zo opgelost met een schroevendraaier: weg met dat lood.

Het oponthoud bleef dus gelukkig beperkt waarna nog drie rondjes volgden. Het ritme begon steeds meer terug te komen, maar de drukte op de baan liet het niet echt toe om eens lekker een serie van bochten aan elkaar te knopen. De lengte van de drie rijen dikke wachtrij boven bij de start begon me echter steeds meer tegen te staan. De rij kwam inmiddels bijna tot bij het hekwerk om de bocht bij Galgenkopf dus da's al snel ee metertje of 700. Ik had ook wel medelijden met de mensen die nog op de openbare weg stonden want de rij was daar net zo lang. En dat alles om 18.30u!. Ik had het wel gezien en ben er bij Breidscheid af gegaan. Enkele minuten ging hij weer dicht door een groot ongeluk in Hatzenbach. Onderstaande foto die ik tegenkwam op Twitter zegt genoeg....

Marius wist mij in één van mijn rondes toch nog vast te leggen. 

Het aanbod van o.a. Jenna, Tom en Friso om mee te gaan eten heb ik afgeslagen omdat het inmiddels al 19u was. Ik wou ook nog een beetje bijtijds thuis zijn. 205 op de ambu gezet en de combinatie stond weer klaar voor het twee uur durende ritje naar huis.

Helaas is het dus bij vier rondes gebleven, maar de gezelligheid en het prachtige weer (aardig bruin koppie na een hele dag zon) vergoedden veel. Het smaakt in ieder geval naar meer dus op niet al te lange termijn ga ik weer die kant op om het aantal rondjes van dit jaar minimaal te verdubbelen. Aan alle Breidscheid-gangers: thanx voor de gezelligheid!