30 april 2013: Spa Francorchamps


Vorig jaar had ik al het plan om weer eens op Spa te gaan rijden met de 535, maar helaas liep het anders. Nadat in november 2011 het onderblok was gescheurd is er een ander onderblok tegenaan gekomen, maar bij de eerste test in juni 2012 ging het weer mis: koppakking eruit. Na enig beraad toch besloten om niet meer verder te gaan met het huidige licht getunede blok, maar over te stappen naar een ander blok. De compressie van dat standaard 3,5 zes cylinder blok was goed dus dat blok erin laten leggen. Aangezien de bak ook niet meer helemaal fris was, is ook die vervangen. Huidige setup: standaard M30B35-blok met Hartge spaghetti-spruitstuk, andere chip, lichtgewicht enkel massa vliegwiel en uitlaatsysteem zonder katalysator en middendemper. Al met al moet het wel goed zijn voor zo'n 220 pk dus daar kan ik wel even mee vooruit.

Voordat ik het circuit op zou gaan wilde ik de 535 eerst even op de weg testen om mogelijk problemen nog boven water te krijgen. Helaas verliep dat niet helemaal vlekkeloos: bij de eerste test strandde ik doordat de accu en de accupolen niet vast zaten. Daarnaast lekte de gemonteerde Remus einddemper op twee plaatsen. Een verse apk en montage van een standaard einddemper verder was het tijd voor een tweede test op de openbare weg. Ook die test strandde doordat de motortemperatuur opliep omdat de elektrische fan niet aansloeg. Inspectie onder de kap wees uit dat de bekabeling van de fan los was geraakt, maar dat was ook niet zo vreemd als je zag hoe aarde was gemaakt en hoe de bekabeling aan elkaar was geknoopt. In één woord: bedroevend.

Gelukkig hebben we in vriend Rens een persoon die zeer handig is met elektro dus woensdagavond voor Spa nog even tot laat doorgeklust om de bekabeling van de fan op een deugdelijke wijze te monteren. Rens bedankt daarvoor! Die avond de 535 een kilometer of 60 meer naar huis genomen en in de dagen daarna nog wat getest in de omgeving en alles leek nu goed. Ik hield me maar vast aan het spreekwoord dat een slechte generale een goede première belooft.

Paul en ik hadden uitsluitend de middagsessie geboekt want vijf uurtjes Spa is genoeg voor ons en onze auto's. De Belgische snelweg was weer één groot knollenveld van gaten en kuilen dus ik was blij dat spatborden en wielen nog aan de kar zaten want ze hadden het af en toe zwaar te verduren. Eenmaal op Spa de startnummers opgehaald en op de auto geplakt.

Er was nog tijd genoeg dus hebben we een rondje over de paddock gelopen om wat ander mooi spul te aanschouwen. Tot mijn verbazing kwam ik nog allerlei bekenden tegen dus met een praatje her en der vloog de tijd voorbij. Zelfs Patrick (de vorige eigenaar van mijn aanhanger) kwamen we redelijk onverwacht nog tegen.

Zonder dat we iemand hadden zien rijden was het al wel duidelijk dat we bij de langzaamsten van de dag zouden gaan behoren. Wat een enorme hoeveelheid snel spul stond er tussen, maar mijn ervaring met de vorige keer Spa in 2011 was dat dat prima samen ging.

Eindelijk was het dan 13.00u en konden we de baan op. Uiteraard heel rustig gestart om de 535 op temperatuur te laten komen. Langzaam maar zeker het tempo opgevoerd en gelukkig bleef de 535 het doen zoals het hoort. Met Paul afgesproken om op het hele uur te stoppen zodat je elkaar op de dag ook nog eens zo nu en dan ziet. Zoals verwacht werden we door heel veel verkeer voorbij gereden, maar we hadden wel lol en daar gaat het om. Daarnaast is het ook wel eens gaaf om voorbij gevlogen te worden door een Mégane Trophy en één of andere éénzitter. Op de Ring tijdens de Touristenfahrt ga je dat immers niet meemaken. De bandenspanning was aardig opgelopen dus die heb ik nog wat afgelaten wat vooral merkbaar was in doordraaiers als Rivage. Een oliespoor zorgde voor wat tollende auto's en een baansluiting, maar gelukkig duurde dat niet lang.

Langzaam maar zeker heb ik het tempo opgevoerd en kwam ik meer in een ritme waardoor ik zelfs nog wat mensen in heb kunnen halen. Eau Rouge blijft natuurlijk de topbocht van het circuit. Ik heb nog maar weinig kilometers met de 535 afgelegd waardoor ik er relatief rustig doorheen ging. Met dank aan het koppel van de heerlijk klinkende zes cylinder kom je daarna op het rechte stuk omhoog toch nog aardig op snelheid. De Toyo R1-R's onder de 306 van Paul hadden hun beste tijd op de vooras inmiddels wel gehad. Op de Ring zijn ze nog wel aardig maar op een dergelijk circuit waar je toch wat meer tegen de grens aan kunt rijden vallen de banden echt door de mand doordat ze te heet worden.

Het was tijd voor wat passengerlaps met elkaar. Paul was aangenaam verrast door het geluid dat de 535 produceert terwijl ondergetekende verrast was door de snelheid waarmee Paul door Eau Rouge ging. Je kunt het ook overdrijven zoals een andere Peugeot 306 even later demonstreerde waardoor hij bovenop Eau Rouge in de muur belandde.

Aan de pitsmuur hebben we nog even gekeken hoe hard sommige door die beroemde bocht jagen. Met name de vele Porsches hadden er aardig de vaart in. 

Het einde van de dag naderde dus het was tijd om nog een laatste paar rondjes te doen. De 535 was inmiddels weer koud geworden waardoor ik rustig ben begonnen. Dit resulteerde helaas in veel rubber op de banden wat je dan opppikt naast de ideale lijn. Dit kwam de grip in de laatste rondes dan ook niet echt ten goede. In één van de laatste rondes ging er nog een Cup-Clio in Pouhon de bandenstapels in, maar dit zorgde niet voor een baansluiting. Even later was het feest dan toch voorbij en was het 18.00u. Hieronder nog een mooie actiefoto van ondergetekende. 

Al met al een hebben we een prima dag gehad zonder problemen. De slechte generale bleek dus toch een goede première op te leveren met de 535 en zijn "nieuwe" blok. Binnenkort ga ik hem dus maar eens uitlaten op de Ring. Tenslotte nog een afscheidsfoto van Spa gemaakt.

Paul kwam even later ook aanrijden dus uiteraard staat hij ook op de volgende foto. Via het knollenveld van de Belgische snelwegen kwamen we aan op het strakke asfalt in Nederland alwaar de Mac voor onze avondeten zorgde. Op naar een volgende leuke dag met de 535!