18 mei:


Een Ringdag om nooit meer te vergeten! Met een jaarkaart op zak en wonend op slechts 2 uurtjes rijden vanaf de Ring (zonder ambulance is 1,5u mogelijk als je een beetje gas geeft) is de drempel om even een dagje Ring te pakken klein. Voor vandaag werd mooi weer voorspeld dus de 205 weer op de kar gezet en de combinatie achter de D5 gehangen. Cruise-control op een dikke 100 km/u en via een verlaten A67 en A61 was ik om 8.00u op camping Viktoria Station om een bak koffie met Marco te drinken. Marco wilde pas rond half elf Ringwaarts dus ik was positief verrast toen hij net 9u al aan kwam zetten op onze vaste parkeerplek achter de Rewe. Vroeg erbij zijn was miijn doel om zo voor de drukte al wat rondjes te kunnen draaien.

Ruim voor 10.00u de baan op en het was nog heerlijk rustig dus direct een tweede rondje eraan vastgeplakt. Ik merkte echter aan het einde van dat rondje dat het 205-je wel heel erg aan het glijden was. Ik had een vermoeden dat het wel eens aan de bandenspanning zou kunnen liggen. Recent een nieuwe digitale bandenspanningsmeter gekocht want ik was het oude analoge ding wel beu. Apparaatje zit in een mooi hoesje en kan dus zo mee in het dashboardkastje. Koud weggegaan op 1,9 bar, maar dat was inmiddels opgelopen tot 2,4 bar. Teruggeschroefd tot 1,9 bar en de vier rondes daarna ging dan ook perfect. 

GT3's, M3 e.d. vliegen je tegenwoordig natuurlijk om de oren, maar de snelheid waarmee onderstaand apparaat voorbij kwam was ook ongekend. Geen idee wat voor een motortje in deze Seven zit, maar het ging aardig rap er vandoor.

Na mijn vorige bezoek met slechts 4 rondjes had ik nog niet getankt. Ondanks dat het 205-je op het circuit verbazingwekkend zuinig is (rond de 1:7) moet dat soms toch. Na zo'n 10 a 12 rondes moet ik naar de pomp dus da's wel een lekkere actieradius. Dit in tegenstelling tot bv Marco die na iedere vier rondes bij de Aral staat. De baan was inmiddels gesloten door een flink ongeluk dus werd de tijd doorgebracht op het terras. Een veel voorkomend beeld op de zondagen van tegenwoordig helaas.

Na enige tijd ging hij toch weer open waarna ik wat rondjes met Marco mee ben gereden in de Golf. Helaas werd die cyclus even onderbroken door een baansluiting, maar daarna zijn we gezellig verder gegaan. Alhoewel.... gezellig? Door de enorme herrie kun je eigenlijk nauwelijks met elkaar communiceren. Het was al weer even geleden dat ik met Marco mee was geweest, maar het blijft echt één van de gaafste wagens waarin je kunt meerijden. Uiteraard zijn er altijd snellere mensen met meer vermogen op de baan, maar de hele beleving in zo'n klein karretje met zo'n bestuurder achter het stuur is helemaal geweldig. Het gaat enorm hard en de krachten die je op je lichaam te verwerken krijgt zijn niet mis. Na een rondje of vier passagieren krijg je des te meer respect voor mensen die een 24uurs-race rijden in een GT3 die nog veel meer krachten op je lichaam uitoefent. Michel wist ons in één van de rondes ook nog vast te leggen bij de Karussell. Het waren geweldige rondjes dus mijn dag kon eigenlijk al niet meer stuk.

Na een aardbei-ijs was er weer wat geduld nodig omdat de baan weer eens dicht was. We hebben onze ogen nog wel even uitgekeken bij een Lamborghini Aventador. Zo'n 700 pk machine kom je namelijk niet dagelijks tegen. Verder was het in Breidscheid eigenlijk best rustig.  Alleen was het een beetje jammer dat dat hek er zo vaak stond.

Gelukkig was het weer prima en hebben we ons dus op het terras wel vermaakt. Het geduld werd beloond dus toch nog wat rondes kunnen doen waarin ik met mijn nieuwe rode handschoenen ook nog op de foto werd gezet.

Marius was vandaag ook weer eens van de partij met zijn GT3. Hij heeft de GT3 al een tijdje, maar het was er nog nooit van gekomen om eens bij hem in te stappen. Vandaag hebben we daar verandering in gebracht en heb ik direct maar eens vier rondes op de passagiersstoel vertoefd. In mijn Ringverleden ben ik wel eens vaker met GT3's meegereden, maar deze 997 GT3 met lichte aanpassingen waaronder een JRZ-onderstel en een lichter vliegwiel is toch wel weer de overtreffende trap. Respect voor de wijze waarop Marius de wagen in de buurt van de grens over de baan stuurt. Het gaat echt absurd hard, maar wel gecontroleerd. Vol driftend door T13 en de Steilstreckecurve in een GT3 zijn in ieder geval zaken die ik nog nooit mee had gemaakt. Marco gaat met zijn Golf 1 ook enorm hard en qua bochtensnelheid denk ik dat het niet eens zo heel veel uitmaakt, maar de stappen die zo'n GT3 op de rechte stukken maakt zijn gigantisch. Kesselchen loopt toch echt fors omhoog heb ik op de fiets mogen ervaren, maar de GT3 gaat er als een raket omhoog alsof het gewoon vlak is. Tel daarbij op de heerlijk klinkende 6 cylinder achterin en je zit vier ronden met een big smile in de stoel.

Time flies when you're having fun. Ik dacht dat de baan tot 19.30u open zijn en dacht rond 18.30u nog wel even een paar rondje of te kunnen kicken in mijn trage hokje, maar de sluitingstijd bleek 19.00u te zijn dus na een half rondje kon ik binnendoor weer naar beneden. Op de ambulance ermee en op naar huis na een zeer geslaagd Ringdagje want met de Golf 1 van Marco en de 997 GT3 van Marius heb ik wel de gaafste passagierrondjes ooit gehad.