18 en 19 juli:


Vrijdag 18 juli:
Nadat ik vorige week mijn nieuwe Ringauto op had gehaald moest hij natuurlijk snel uitgetest worden op de Ring. Een vrijdagmiddagopening staat meestal garant voor de nodige rust dus dat leek me wel een mooi moment om eens met de Clio te starten. De filevorming op vrijdagmiddag viel mee en na een afslag eerder de A61 verlaten te hebben was ik rond 12u op Camping Viktoria Station. Even later kwamen Frans en Max aanrijden in de Mini. Beide tentjes opgezet in de hitte en daarna de Clio van de kar gehaald. De V70 en de kar achtergelaten op de camping en met de climate control op 15 grd en de radio aan Ringwaarts. Wat een luxe zo'n Clio!

Zoals verwacht was het rustig. Drankje gedronken op het terras in Breidscheid en rond 14.00u ging de baan zoals gepland open. Helm op, hanschoenen aan en toen was het tijd voor de eerste twee rondjes met de Clio. Bij de eerste bocht merk je al een wereld van verschil met de 205. Overhellen is de Clio totaal vreemd door het AST-onderstel. De 6-bak, Renault Motorsportkoppeling en de sterker happende remmen vergen ook wat gewenning. Gezien de enorme hitte van + 30 graden de airco maar lekker aan laten staan. Het zal ongetwijfeld in vermogen schelen als ik hem uit had gezet, maar die paar secondes neem ik wel voor lief. Na twee rondes kort gestopt en achtereenvolgens Frans en Max meegenomen voor twee rondjes. Op het terras in de schaduw met een windje erbij was het best goed uit te houden. De Clio is blijkbaar een opvallende verschijning. Als ik voor iedere foto die ik iemand heb zien maken een Euro had gekregen dan had ik al een gratis rondje Ring kunnen rijden.

Langzaam maar zeker begon het allemaal wat vloeiender te gaan met de Clio. Het lichte vliegwiel zorgt er voor dat hij de snelheid er weer rap in heeft zitten nadat je van versnelling hebt gewisseld. Hij hangt enorm fel aan het gas dus ieder tikje zorgt voor een flinke snelheidsverhoging. Rondom liggen Federal RSR595-banden en daarmee was het zoeken naar de juiste bandenspanning. Na twee rondjes was hij van koud 2,5 bar opgelopen naar 3,0 warm wat mij wat aan de hoge kant leek. Met de semi's onder de 205 reed ik meestal met 2,1 warm rond. De bandenspanning dus in stapjes omlaag gebracht naar uiteindelijk de laatste twee rondjes 2,3 bar warm. Dat was glijden in de gloria en dus niet de juiste keuze. Het was heerlijk rustig op de baan dus als ik gewild had, dan ik wel het 3-voudige aantal kunnen rijden van de 8 rondjes die ik uiteindelijk heb gereden. Inmiddels arriveerde er steeds meer Nederlands volk in Breidscheid dus werd besloten om gezamenlijk te eten bij Zur Gemütlichen Ecke. Net zoals vorige keer heb ik ook nu weer heerlijk gegeten. Eenmaal uit de Clio gestapt op de camping kwam er een Fransman op me af gerend die me bijna omhelsde. In gebrekkig Engels wist hij me duidelijk te maken dat ik toch wel zo'n beetje de mooiste auto aarde had. Ik moest samen met hem en zijn kameraad op de foto bij de Clio en hij vroeg me de oren van de kop. Frans en Max stonden op een afstandje met verbaasde blikken te kijken. Volgens mij hebben ze nog wel 15 minuten om de auto heen gelopen. Gelukkig koelde het op de camping heerlijk af van ca 35 grd naar uiteindelijk zo'n 16 grd 's nachts.

Zaterdag 19 juli:

Het ontbijt was weer perfect voor mekaar op de camping dus daar hebben we dan ook uitgebreid de tijd voor genomen. De tentjes hebben we lekker laten staan want die waren nog wat vochtig.

De vorige avond had de vorige eigenaar van de Clio al ge-apped hoe de Clio beviel. Direct maar even gevraagd met welke bandenspanning hij meestal reed op de Federal's. Ik reed gisteren op het laatst op 2,3 bar warm, maar hij reed altijd op ca 2,6 bar koud wat dus 3,0 warm is. 's Ochtends bij de Aral dus maar wat lucht erbij gedaan, Bart nog even wat ducktape voor de Jaguar bezorgd en wat benzine in de tank gegooid. Met heen en terugrit naar de camping erbij zat ik op 1:5,9 dus op de Ring zal het ca 1:5,0 zijn. Toch wel iets meer dan de 1:7,0 van mijn 205-je, maar die was ook wel absurd zuinig. Onderweg naar de Ring hoorde ik al over temperaturen van 37 grd op de radio dus het zou wederom een zeer heet dagje worden.

Maar die hitte had ook zo zijn voordelen want het was heerlijk rustig op de baan. Baansluitingen waren er na een hele vroege sluiting ook niet tot ca 15u en da's toch vrij uitzonderlijk voor een zondag. De Clio liep ondanks de hitte als een trein en het metertje van de watertemperatuur bleef strak in het midden staan. Helaas zit er geen olietemperatuur en oliedrukmeter in dus hoe het met de olie gesteld was kon ik niet zien. Toch maar eens kijken of ik iets in kan bouwen want met dergelijke dagen loopt de olie in sommige auto's op tot 145 graden en da's toch wel wat veel van het goede. In de schaduw bij Breidscheid ontstond toevallig een Nederlandse hoekje.

Het soepele rijden met de Clio ging gelukkig steeds beter. Inmiddels was tennismaatje Koen ook gearriveerd dus tijd om hem een rondje mee te nemen. Helaas hebben we een groot deel van dat rondje langzaam moeten rijden omdat er een flink koelvloeistofspoor lag. Bij het aanremmen van de Steilstreckecurve besloot de Cio eerst nog even een meter of drie rechtdoor te glijden voordat hij weer grip had op het asfalt. Het spoor glinsterde in de zon en dus was goed te zien dat het tot zeker voorbij Brünnchen liep. Tot mijn verbazing was er nog niemand van de baan geraakt. Een ronde later met Koen's zwager Paul was het spoor zelfs al helemaal weggereden/verdampt. Dat ik nog niet helemaal gewend ben aan de Clio bleek in de Karussell wel weer. Ik was vergeten de ESP uit te zetten waardoor de elektronica ingreep en de snelheid terugbracht tot zo'n 20 km/u. Gelukkig reed er geen verkeer achter me. In de 16 rondjes van de afgelopen twee dagen had ik het wel eens vaker vergeten uit te zetten dus wellicht toch maar een sticker bij de startknop monteren "denk aan ESP". Bij Schwedenkreuz lag de baan bezaaid met gras en zand. Het was duidelijk dat er iemand af was gegaan en heel veel geluk heeft gehad want hij had niks geraakt en kon gewoon weer verder rijden. Gelukkig reed ik redelijk rustig want anders is een baan vol met zand en gras op dat punt niet echt lollig. Achteraf bleek dat deze Subaru de boosdoener was. Zoals op het filmpje te zien is heeft hij heeeel veel geluk gehad.

De tijd vloog voorbij en rond 15u vond ik het mooi geweest voor dit weekend. Op naar de camping om daar de twee tenten op te vouwen en met behulp van Marco de Clio op de kar te rijden. De Clio staat namelijk zo breed (veel breder dan bv de 535 touring die ik had0 dat dat enige vaardigheid vergt. Links en rechts hou ik slechts een cm of 5 over. Hamvraag is natuurlijk hoe de Clio beviel? In één woord: geweldig! Hij ligt zoveel mooier dan de 205 en is in de rechte lijn ook sneller dan de 205. Waarschijnlijk heb ik er deze eerste twee dagen langzamer mee gereden dan ik met de 205 deed, maar daar heb ik geen idee van omdat ik mijn tijden meet. Het leek me verstandig om de snelheid langzaam op te bouwen en niet meteen in het eerste bezoek dat ding in de vangrail te parkeren. Snellere mensen blijf je toch houden, maar ik heb enorm veel schik gehad met de Clio en daar gaat het toch uiteindelijk om. Ik wil hem op details nog aanpassen (rolkooi erin en auto ca 1 cm omhoog zodat ik met 45-hoogte semi's kan rijden), maar de basis is al geweldig. Martin heeft me ook nog diverse malen op de gevoelige plaats vastgelegd.