26 oktober:

Ter voorbereiding op deze dag wilde ik vrijdag een stukje met de Clio gaan rijden, maar de Clio dacht daar anders over en wilde niet starten. Zaterdag met Rens (waarvoor dank!) de nodige zekeringen, relais e.d. nagelopen om uiteindelijk toch uit te komen bij een startmotor die zijn beste tijd heeft gehad. Zonder startmotor is een auto ook wel aan de praat te krijgen dus zodoende toch de auto op de kar gezet om zondag Ringwaarts te gaan.

Net voorbij Venlo kwamen Rens, Marieke, Sidney en Cor in hun auto's al voorbij zetten, maar eenmaal bij de Aldi was Rens nog banden aan het wisselen dus zo heel veel scheelt het niet qua tijd of je nu met of zonder aanhanger rijdt. Ik had daarvoor in Hönningen aan de B257 de Clio ook nog even volgegooid terwijl hij op de kar stond want dat zou me wel eens wat startperikelen kunnen schelen mocht ik nog moeten tanken gedurende de dag.

Koffiedrinkend in Breidscheid ging de baan rond 11u dicht, maar gelukkig duurde het niet lang voordat hij weer open ging. De Clio bij de Aldi geparkeerd want mocht hij niet starten dan kon ik daar rustig proberen om hem toch aan de praat te krijgen. Ik was door Jos al gewaarschuwd dat zo'n beetje de halve baan onder het olie-opzuig-zand zou liggen dus rustig begonnen. Bij uitgang Wehrseifen stond een M3 van een local (AW-kenteken) waar de hele voorkant vanaf lag dus de baan maar weer af in Breidscheid want anders kom je "boven" weer in een rij terecht want dit zou zeker een baansluiting tot gevolg hebben. De auto dus weer bij de Aldi geparkeerd.

Gezien de vele onderdelen die over de baan verspreid lagen inclusief de nodige vloeistoffen kon dit wel eens een lange baansluiting tot gevolg hebben. De dag was al vroeg begonnen dus rond het middaguur toch maar besloten om een hapje te eten bij Cockpit. 

Na het eten had de Clio geen zin om te starten. In eerste instantie maar geprobeerd om met een ouderwetse klap op de startmotor het apparaat weer aan de praat te krijgen. Klinkt eenvoudig, maar met zo'n lage Clio en de lokatie van de startmotor is dat een hele onderneming: je kunt er van boven niet bij dus moet de auto op de krik. Dat lukt pas nadat je de Clio op wat plankjes heb geduwd omdat de krik er anders niet onder kan. Flink hoog opgekrikt, bokje eronder voor de veiligheid en rammen maar. Ook na zes "rampogingen" wilde hij niet dus dan maar op een andere manier proberen. Auto weer van de krik, beetje aanduwen, naar beneden laten rollen op de parkeerplaats, in de 2e versnelling, koppeling op laten komen et voila: een startende Clio.

De baan lag inderdaad flink onder het zand dus relatief rustig mijn rondjes gereden. Helaas Marco ook tegengekomen die na een afgebroken fuseekogel bij Ex-Mühle de vangrail van iets te dichtbij had bekeken. Gelukkig geen persoonlijk letsel en gezien zijn gouden handjes en bijnaam Knutselsmurf gaat het weer helemaal goed komen met de Golf. Ook Cor stond nog stil bij het F1-circuit met zijn 328 omdat de koppelingsplaat te heet was gestookt in het filerijden naar de baan toen. Helaas was het mobiele poortje er vandaag niet waardoor zeker in het begin van de middag de rijen bij de finish aanzienlijk waren. Even later hebben ze het middelste motorpoortje ook geschikt gemaakt voor auto's (motoren mochten de hele dag de baan niet op ivm zand) waardoor de wachtrij een stuk korter werd.

Sidney ook nog wat rondjes meegenomen in de Clio en voor hem kon het niet hard genoeg gaan. Met een kind van een ander in de auto hou ik echter nog meer marge dan normaal en dat een andere gelijkwaardige Clio RS me dan voorbij rijdt doet mij niet zo veel. Sidney kon net boven het dashboard uit kijken.

Vervolgens Cor (zelf rijdend in een e36 328) nog meegenomen voor drie rondjes. Was gezellig en betrapte mezelf er weer op dat we weer te veel aan het kletsen waren waardoor in sommige bochten de ideale lijn niet helemaal gereden werd. Baansluitingen waren er niet meer waardoor we lekker door konden blijven rijden.

Time flies when you're having fun en nadat Sidney nog twee rondjes mee was geweest was het feest rond 17u voorbij. Clio op de kar gezet en inclusief Denis en Evelien op naar Aviano voor een pizza. In tegenstelling tot vorige week was de bediening vandaag uitermate langzaam en de tomatensoep ook van bedenkelijke kwaliteit. Eigenaar Joni wist me een dag later te vertellen dat dit veroorzaakt werd doordat het de laatste dag voor hun vakantie was: zowel de eigenaar als twee mensen uit de keuken waren zaterdagavond al vertrokken. Het is ze voor deze keer vergeven, maar de volgende keer moet het wel goed zijn anders komt de recensie op mijn "eetpagina" er ook iets anders uit te zien.

Ondanks een half overleden startmotor toch 11 heerlijke rondjes kunnen rijden. Tanken was niet nodig met dank aan de 55 liter tank. Weliswaar lag er wat rotzooi her en der op de baan, maar zowel de 328, 306 als de Clio zijn heel gebleven en het was gezellig en daar gaat het uiteindelijk om. Waarschijnlijk was dit het laatste bezoekje van dit jaar want de dagen worden nu wel heel kort, het wordt kouder, vochtiger etc. Nu maar eens afwachten wat er in 2015 met de Ring en de Touristenfahrten gaat gebeuren.