2 mei:

Vorig weekend had ik een jaarkaart opgehaald dus dan is het natuurlijk ook zaak om die snel te gebruiken. Drie weken geleden had ik met de Clio op Spa gereden en er zat nogal wat opgepikt rubber aan de banden. Ter voorbereiding op vandaag heb ik dat er maar eens afgehaald omdat dat voor een forse onbalans zorgt.

Omdat ik wel benieuwd was hoeveel er nu eigenlijk vanaf kwam heb ik het eens op een weegschaal gelegd. Bij het balanceren van een wiel wordt er met loodjes van 5 en 10 gram gewerkt dus het is niet zo vreemd dat al het rubber met een totaal gewicht van bijna een halve kilo voor de nodige onbalans zorgde.

De halve zijkant van de auto zat ook onder de rubber strepen dus vrijdagavond de auto uit mijn loods gehaald om hem te wassen want het was geen gezicht met al die zwarte strepen.

Mijn passagiere van vandaag had het zwaar want ze moest vanuit Wageningen eerst nog een uurtje rijden naar Helmond en aangezien ik toch echt rond 7.00u wilde vertrekken was het vroeg opstaan voor Joyce.

Het was heerlijk rustig onderweg dus we waren rond 9.00u op camping Viktoria Station voor een cappuccino. Vervolgens uiteraard snel op naar Breidscheid om daar de Clio van de kar te halen. Bij de X5 in alle rust de gordels afgesteld op formaatje Joyce zodat we dat niet hoefden te doen in de "hectiek" achter de slagboom in Breidscheid. Op de achtergrond hoorden we de auto's op de baan rijden dus dat was een goed teken. Ik wilde eerst tanken maar het was dermate druk bij het tankstation dat we dat maar even overgeslagen hebben. Er zat nog genoeg benzine in voor twee rondes dus dan maar direct de baan op. Het was heerlijk rustig en zelfs bij de finish stond geen wachtrij. Voor Joyce was het de eerste keer op een circuit en op de Ring dus dan is het altijd maar afwachten hoe het gaat. Gelukkig had ze geen last van misselijkheid en had ze het prima naar haar zin op de passagiersstoel. Mijn verhaal dat er bij Adenauer Forst veel rechtdoor schieten werd direct live gedemonstreerd door onze voorganger.


met dank aan Peter van Eijkens fotografie voor de mooie foto van deze Ferrari

Na twee rondes kwam het einde van de inhoud van de benzinetank toch echt wel in zicht dus tijd voor wat brandstof. Mijn vraag "koffie/thee of nog een paar rondjes" werd resoluut beantwoord met "rondjes" dus zo gezegd zo gedaan. Het werd al wel iets drukker op de baan, maar er was nog steeds geen wachtrij te bekennen bij de finish. De bandenspanning stond koud op 1,8 bar wat te merken was aan de wat mindere grip in de eerste rondes. Naarmate het aantal rondes vorderde was goed te merken dat de banden wat op temperatuur kwamen. Meting direct na het rondje resulteerde in een nette 2,3 bar wat mij prima bevalt met de Federal-banden.

We waren de baan nog niet af of de eerste sluiting van de dag was een feit. Het was prima weer om buiten te zitten dus op het terras in Beidscheid wat gedronken waarna we naar Hatzenbach zijn gegaan. Het duurde even voordat er wat auto's voorbij kwamen maar uiteraard hadden we wel goed gezorgd voor de inwendige mens met een hapje en een drankje.

Nadat er weer wat verkeer langs was gekomen stond Joyce te popelen om weer wat rondes te rijden dus op naar beneden om vervolgens toch weer geconfronteerd te worden met een gesloten baan. In plaats van rondjes rijden dan maar socializen en een hapje eten op het terras met o.a Koen & Peter. Ook vandaag was er weer genoeg duur spul te bewonderen op de Ring. Als regelmatige bezoeker kijk ik er niet meer van op, maar als nieuweling kijk je toch wel verbaasd op als er met auto's van tonnen Euro's zo omgegaan wordt op de baan.

Gelukkig duurde het niet al te lang voordat de baan weer open ging dus we konden weer wat mooie rondjes rijden. Zoals gebruikelijk waren er wat gele vlag situaties omdat er wat mensen de vangrail van iets te dichtbij hadden bekeken. Zelf was ik ook niet helemaal scherp want ik was weer eens vergeten de ESP uit te zetten waardoor de Clio in de Karussell tot ca 40 km/u wordt afgeremd. Op zich niet erg, maar wel minder handig als er net een auto achter je rijdt. Voor de volgende keer zit er een sticker boven de startknop met "ESP off" erop want dat gaat me niet nog eens gebeuren. Joyce had het nog steeds prima naar haar zin op de passagiersstoel. Doordat zo goed als alle bekleding en isolatie er nog in zit valt het qua herrie mee in de auto dus kun je ook nog met elkaar praten wat het wel zo gezellig maakt. De buitentemperatuur liep inmiddels aardig op dus op het rechte stuk toch de airco maar aangezet om het iets koeler te maken in de auto.

In Breidscheid was het zowel op het terras als naast de baan nog redelijk rustig. De baansluitingen zorgden boven echter weer voor flinke wachtrijen. Om de parkeerplaats af te komen kwam je in een enorme rij te staan en vervolgens moest je op de openbare weg ook nog eens in een enorme rij staan. Wat ben ik dan weer blij met mijn jaarkaart waardoor me die ellende bespaard blijft.


met dank aan Peter van Eijkens fotografie voor deze mooie foto

Na drie leuke rondes waarbij we tot verbazing van Joyce met het Renaultje Porsches, Ferrari's en snelle BMW's voorbij gingen was het weer tijd voor een korte break. De auto even rustig af laten koelen middels een ritje naar de X5 en de aanhanger en daar in alle rust even een drankje gedaan. Toevalligerwijs was de baan voor de zoveelste keer gesloten net nadat wij eraf waren gegaan. Lucky us, want aansluiten in een rij na een baansluiting is niet mijn favoriete bezigheid. Het boek van Joyce bleef vandaag in de tas want rondjes meerijden was toch wel leuker. Even later de auto geparkeerd bij de Aldi om vanaf daar weer naar het terras in Breidscheid te lopen. Bij terugkomst was het Cliootje netjes ingeparkeerd door Paul en Marcel. Joyce weer vastgesnoerd en op naar de baan voor weer wat rondjes. De smile was niet van het gezicht te krijgen zoals op de onderste twee foto's te zien is.



met dank aan Ulrich Emmerich van uedn.de voor deze prachtige foto

Het was inmiddels ook op de baan duidelijk drukker dan 's ochtends. Zo nu en dan kwam je in treintjes van auto's terecht waar ik nooit zo blij van word. Gelukkig konden we ze allemaal redelijk makkelijk voorbij, maar fijn is anders. In de tweede ronde was er een dermate groot ongeluk gebeurd dat we er halverweg de baan maar af zijn gegaan want ik had al zo'n vermoeden dat hij weer dicht zou zijn. Dat bleek uiteindelijk inderdaad het geval dus de auto maar weer achter de slagboom geparkeerd om boven in Breidscheid naar het voorbij razende verkeer te gaan kijken. De sluiting duurde best lang dus het kwam mooi uit dat je we het dekentje bij hadden: time to relax.

Om 17.15u ging de baan open maar aangezien we om 18u bij Aviano een tafel hadden gereserveerd werd het al wat krapjes. Snel naar de Clio, instappen en gaan. Vooraf nog wel even de extreem lage auto van de buurman op de foto gezet.

Het was weer lekker rustig op de baan dus toch nog maar een tweede ronde eraan vastgeplakt ook al kon het tijdtechnisch eigenlijk niet. Helaas werden we in de tweede ronde verrast door een baansluiting waardoor we bij start-finish in een lange rij kwamen te staan. Aviano even telefonisch laten weten dat we iets later kwamen en vervolgens op naar de X5 voor een schoon shirt wat geen overbodige luxe is na 11 rondjes intenstief sturen.

Tijd om de auto op de kar te zetten was er niet dus dan maar met de Clio naar Aviano waar we een heerlijke pizza hebben gegeten. Na het eten de auto weer op de kar gezet en op naar huis. 11 probleemloze rondes gedaan en gelukkig had ik niks nodig van mijn halve werkplaats die ik achterin de X5 had liggen.

De A61 was zo goed als leeg dus rond 22.30u waren we weer in Helmond na een lange maar uitermate geslaagde en gezellige dag.