5 juni:

Het aantal dagen dat de Nordschleife op doordeweekse dagen geopend is, is op twee handen te tellen. De rust op dergelijke dagen is heerlijk dus als er dan eens zo'n dag is en er wordt mooi weer voorspeld dan ben ik er wel eens te vinden. De voorspelling met meer dan 30 graden zorgde er voor dat ik om 5.00u naast mijn bed stond zodat ik tijdig mijn eerste rondjes in relatieve koelte kon rijden.

Het zonnetje was er al weer vroeg bij getuige bovenstaande foto op de A67 tussen Eindhoven en Venlo rond 5.30u. Verder hoor je er op dat tijdstip op die weg met een auto eigenlijk niet bij want 80% bestaat uit vrachtwagens. Gelukkig nog wel dermate weinig dat het toch lekker doorrijden is.

Camping Viktoria Station is vrijwel altijd een vaste stop voor een kopje koffie. Om 7.15u was het daar ook nog rustig maar de cappuccino smaakte er niet minder om. Op de camping was het nu nog een verfrissende 10 graden, maar dat zou later die dag wel anders worden.

Helaas lukte het niet om om 8.00u voor de slagboom in Breidscheid te staan, maar 5 minuutjes later was het dan toch tijd voor het eerste rondje van de dag. De Clio het eerste halve rondje rustig op laten warmen maar ondanks die lage snelheid werd ik nauwelijks ingehaald. Als dit qua rust een voorbode was voor de rest van de dag dan kon het wel eens een mooi dagje worden. Rond 8.20u bij start-finish waar ik direct een jaarkaart-controle kreeg. Nadat je je transporder voor de slagboom hebt gehouden gaat de slagboom niet open, maar gaat de lamp naast de slagboom knipperen. Deze controle vindt geautomatiseerd en steeksproefgewijs plaats. Je moet dan je pasje laten zien zodat men weet dat jij inderdaad de eigenaar bent van de transponder. Vervolgens wordt de slagboom alsnog voor je geopend.

Met een graad of 15 was het nu nog prima rijden en omdat het heerlijk rustig bleef op de baan ging ronde na ronde voorbij. Na vijf rondjes vond ik het mooi geweest en was het tijd voor een pauze. In Breidscheid had iemand de muur gekust met zijn Seat wat een redelijke beschadigde rechterkant opleverde. De buitentemperatuur liep de laatste rondjes al rap op dus heb ik toch maar de climate control vol gas op 15 graden aangezet. Het zit er immers in en die paar pk minder met ingeschakelde airco geloof ik eerlijk gezegd wel. De verkoeling die het geeft is me meer waard op dit soort dagen. Ik was nog net niet de enige op het terras in Breidscheid, maar het scheelde niet veel.



Na een drankje en broodje en even bij de baan kijken toch maar weer in de auto gestapt om nog wat rondjes te doen. Je weet immers nooit hoe lang de rust nog duurt. Het kan zo maar over zijn als er wat meer verkeer komt in combinatie met een baansluiting. De airco vol aan laten staan wat het best aangenaam maakte in de Clio. Volgens mij heb ik in deze vier rondes slechts n gele vlag gezien voor een motorrijder die onderuit was gegaan bij Wehrseifen, maar verder was het nog steeds heerlijk rustig op de baan. Bijkomend voordeel daarvan is dat je je eens wat beter kunt focussen op de lijnen in diverse bochten. Zo schakelde ik voor voor Hohe Acht altijd "automatisch" terug naar 3, maar met de Clio is dat helemaal niet nodig. Beetje remmen, tijdig insturen en gas erop in zijn 4 gaat prima. Ook Quiddelbacher Hhe gaat inmiddels een stuk rapper dan voorheen. Na vier rondes bij start-finish de baan verlaten om even wat verkoeling in de schaduw op te zoeken.

Vervolgens door naar Raeder Motorsport op het industrieterrein om te informeren naar de diverse opties t.a.v. een rolkooi voor de Clio. Uiteindelijk moet die er immers toch een keer in komen. Ik werd netjes te woord gestaan en er werd ruim de tijd genomen om me de diverse opties uit te leggen qua constructie, materiaal etc. Na het bezoekje aan Raeder nog twee wederom rustige rondjes gereden. Ik was al om 5.00u op pad dus al ruim voor 12u had ik wel trek in wat eten. Lang leve de enorme parasols op het terras in Breidscheid want zonder die dingen was het geen doen geweest.

Bij terugkomst stond er warempel nog een auto naast mij geparkeerd. Tijd om er eens wat benzine in te gooiten want na 10 a 11 rondjes is dat met de airco aan wel nodig. Het verbruik kwam uit op 1:4,7 terwijl dat normaal rond de 1:5,5 a 1:6,0 ligt. De airco slurpt naast vermogen dus ook wel wat benzine. Maar met de temperaturen van vandaag is het toch wel lekker om te hebben.



Het was al wel iets drukker op de baan maar er zaten ook rondjes tussen waarbij ik slechts n auto heb gezien dus dat is ongekende luxe. Bij de start stond er ronde op ronde geen enkele auto voor de slagboom dus het was heerlijk rondjes rijden. Ronde na ronde ging voorbij en voor ik het door had was ik alweer een klein uurtje onderweg. De Clio gaf geen krimp ondanks de hoge temperaturen. Natuurlijk merk je wel dat de Federal-banden na wat snel bochtenwerk met deze temperaturen wat beginnen te smeren, maar het bleef allemaal binnen de perken. Na vijf rondjes toch maar weer een pauze ingelast. Met dit weer heb ik altijd een koeltas bij me met wat koelelementen zodat ik af en toe een frisse slok water kan pakken. De tas past toevallig ook nog eens exact in de helmbak. Het water was ook nu nog heerlijk koel.



Ook op een dag als vandaag kon het dus: een baansluiting! 1,5 ronde na mijn drankpauze moest "iedereen" bij start-finish van de baan af. Normaal staat er dan een enorme rij om de baan te verlaten, maar daar was vandaag geen sprake van. Ik kon zonder een enkele auto voor mij de baan verlaten. Toch maar binnendoor naar Breidscheid gereden om me daar te verbazen over het slagveld op de voorkant van de auto. Geen idee hoeveel vliegen het loodje hebben moeten leggen, maar het waren er heel veel. Ook de voorruit zat helemaal vol, maar aangezien ik nog maar een paar rondjes wilde rijden heb ik het maar even zo gelaten. Even later kwamen twee Segway's voorbij. Ik kon het uiteraard niet laten om ze even vast te leggen.





De sluiting was van korte duur dus op voor de laatste rondjes van de dag. Inmiddels was het 16u en vond ik het wel bijna mooi geweest. De baan was weliswaar tot 17.30u open, maar dergelijke temperaturen en flink wat rondes zijn best vermoeiend. Ik werd in mijn n-na-laatste ronde ingehaald voor een Mitsubishi Evo die in de rechte lijn wel razendsnel was, maar duidelijk geen baankennis had gezien de lijnen die hij reed in de bochten. Het verbaasde me dan ook niks dat ik deze auto een ronde later bij de eerste rechter bocht bij het F1-circuit aardig gedeukt in de vangrail zag staan. Het lampje van de benzinetank brandde al dus tijd om de baan te verlaten en huiswaarts te keren.

Alles bij elkaar vandaag 21 probleemloze rondjes gereden. De Clio deed het weer voortreffelijk. Het enige wat hij nodig had was wat benzine en een half litertje olie. Onderstaande actiefoto vond ik wel de moeite van het kopen waard.

Onderweg naar huis liep het kwik nog hoger op naar 34,5 graden maar daar merk je natuurlijk weinig van zittend in de X5 die je bij wijze van spreke zo koud kunt krijgen als een koelkast. Binnenkort is het tijd om een paar weken naar Zuid-Frankrijk te gaan dus het volgende Ringbezoek laat nog wel even op zich wachten.