23 augustus:

Door de nodige weken Zuid-Frankrijk was ik al een tijdje niet op de Ring geweest. Ik had de drukte de afgelopen weekenden wel een beetje in de gaten gehouden en dat was echt om te huilen. De baan was bij wijze van spreke meer dicht dan open en ik las dat mensen met moeite 10 rondjes op n dag konden rijden. Daar had ik eigenlijk niet zo heel veel zin in, maar je moet iets als de Ring alleen in het weekend open is en de avondopeningen beperkt zijn tot twee uurtjes. Zodoende toch maar besloten deze zondag weer eens Ringwaarts te gaan met als doel om op tijd bij de slagboom te staan en net na het middaguur naar huis te gaan. In het weekend van 24-25 mei had ik dat vroege doel ook, maar e.e.a. pakte toen verkeerd uit omdat de baan later open ging en omdat het begon te regenen. Om 5.00u opgestaan en vervolgens de combinatie richting de Ring gestuurd.

De voorspelling was een graad of 25 dus ik liep vrolijk rond in mijn korte broek wat nog best koud was in de vroege ochtend met slechts 8 graden.

Het was uiteraard zeer rustig op de weg dus alles verliep netjes volgens plan waardoor ik net voor 8.00u met gevulde tank als eerste voor de slagboom stond. Gelukkig geen regen, mist, uitgestelde baansluiting of iets dergelijks waardoor ik een paar minuten naar 8 aan mijn eerste rondjes van de dag kon beginnen. De dag ervoor was er een VLN-race geweest dus tijdens zo'n eerste rondje is het altijd extra uitkijken voor eventuele gladde plekken. Gelukkig viel dat reuze mee dus in het twee rondje kon het tempo al omhoog. Het was nog heerlijk rustig en bij start-finish was ook geen wachtrij waardoor ronde na ronde voorbij vloog.

Ondanks het vroege tijdstip stonden er bij de uitgang van Wehrseifen al fotografen. Het was rustig en ze bleven er staan dus ik had mooi de tijd om even te zwaaien.

Na vijf rondjes vond ik het wel mooi geweest en was het tijd voor een drankje en een sanitaire stop. Niet al te lang want voor je het weet begint de gekte qua drukte dus even later weer ingestapt om nog wat rondjes te rijden. Twee rondes achter onderstaande Cayman GT4 aangereden die hetzelfde tempo aanhield als ik. Uiteraard kan zo'n ding met een ervaren bestuurder een stuk harder dan de Clio maar desondanks blijft het gaaf om twee rondes achter zo'n ding aan te jagen.

Langzaam maar zeker werd het iets drukker, maar wachtrijen waren er nog steeds niet dus begon ik aan mijn achtste rondje van de dag. Bij Hatzenbach naderde ik een BMW 5-serie van het type e34 in Alpina-uitvoering. Hij had aardig het gas erop en gezien de wijze waarop hij door Hatzenbach ging en de blinde bochten Hocheichen nam, kwam het op mij over als een ervaren rijder. Op naar Quiddelbacher Hhe waar ik tegenwoordig zo goed als vol gas doorheen ga. Ik naderde de e34 en net voorbij de tweede rechter bocht in Q.Hhe ging de BMW duidelijk aan de rechter kant van de baan rijden. Het is geen doen om altijd te wachten met inhalen totdat mensen hun knipperlicht naar rechts aanzetten omdat veel mensen dat niet eens doen. Gezien de stuurbeweging en de wijze waarop hij de voorgaande bochten nam, ging ik er vanuit dat het iemand met ervaring en baankennis was en dat hij dus plaats maakte voor mij. Dat was helaas fout gedacht. Hij besloot ter hoogte van de linker knik richting Flugplatz toch ineens weer naar de linkerkant van de baan te komen. Beetje jammer was het feit dat ik daar net reed met een gangetje van 170 a 180 km/u. Ik zag hem gelukkig komen dus ik had tijd om naar links uit te wijken en zo met de halve auto via het gras verder te rijden. Remmen met de linker twee wielen op het gras leek me geen goede optie dus maar gewoon het gas erop gehouden en tegelijkertijd angstvallig naar rechts kijken hoe de BMW dichterbij kwam. Voor mijn gevoel zat hij op 10 cm vanaf mijn rechter spiegel. Eenmaal de BMW voorbij kon ik weer rustig de baan opsturen en mijn weg vervolgen met een hartslag van tegen de 200. Gelukkig liep alles goed af, maar het was wel big moment.

Na 10 rondjes was de tank leeg dus tijd voor wat brandstof. Er ging 48 liter in waarmee het verbruik op de Ring dus ligt op 1:4,6. Ik was nog niet klaar met tanken of de eerste baansluiting was daar. De Clio stond in ieder geval in goed gezelschap op de parkeerplaats.

Inmiddels was het bijna 11.00u en ik vreesde dat deze eerste sluiting het begin van het einde was. Veelal volgt dat namelijk een opening van 20 minuutjes, sluiting van een uur etc. Inmiddels waren o.a. Frans, Manuela en kinderen ook op het terras in Breidscheid te vinden dus onder het genot van een drankje hebben we maar genoten van het mooie weer. Nadat de baan open ging was hij inderdaad binnen een half uurtje weer gesloten. Ditmaal was er een Clio in Wehrseifen op zijn dak beland.

Rond het middaguur was het zelfs in Breidscheid op de doorgaande weg druk. Een sluiting biedt wel mooie de mogelijkheid om eens wat bij te praten met Marco en andere bekenden dus zo heel vervelend is dat ook weer niet met 25 graden en een zonnetje. Daarnaast kun je eens leuk opgebouwde auto's zoals onderstaande Mini uitvoerig bekijken.

Rond 13.30u ging de baan weer open dus had me toen voorgenomen om nog een rondje of twee te doen en het dan voor gezien te houden. Ik had immers alweer een snelle baansluiting verwacht. Tot mijn verbazing liet die sluiting toch op zich wachten, maar na vijf rondjes vond ik het wel weer mooi geweest. Ik was de baan nog niet af of de volgende sluiting was alweer daar. 

Ik besloot het voor gezien te houden en met 15 rondjes in zo'n korte tijd op een zondag mag ik zeker niet klagen. De Clio deed het als vanouds weer probleemloos. Wat dat beftreft is de Clio echt wel een super-autootje. In het jaar dat ik de Clio heb, heb ik in het begin de startmotor moeten vervangen, maar daarna was het alleen benzine en olie wat de Clio nodig had. De Federal's bieden natuurlijk wat minder grip dan echte semi-slicks, maar daar staat tegenover dat ze wel erg lang mee gaan. Ook de slijtage van de Ferodo DS1.11 remblokken op de tweedelige 330 mm grote Performance Friction remschijven is beperkt. Tot op heden was het dus bij thuiskomst alles even nalopen, wassen en hij is weer klaar voor het volgende Ringbezoek.

Rond etenstijd was ik weer thuis na een heerlijk dagje Ring. Het vroege opstaan loonde zich en zo kon de Clio weer tot rust komen naast de MX-5 in de stalling. Het verschil in formaat en uitstraling tussen beide auto's is goed te zien op onderstaande foto.